تلاشهای قبلی برای اعمال لیزر Nd: YAG برای فرآیندهای علامتگذاری به دلیل جذب ضعیف در 1.064 میکرومتر ناموفق بود. انرژی کافی روی لایه سطحی رسوب نمی کند تا اثر مورد نظر را ایجاد کند. برای این منظور، Synchron Laser Service (واقع در جنوب لیون، میشیگان، ایالات متحده آمریکا) فناوری تصفیه سطح را برای افزایش جذب سرامیکی نور لیزر در محدوده طول موج کوتاهتر توسعه داده است. این فرآیند به سرعت و اندکی سطح سرامیکی را غوطه ور می کند و انرژی رسوب پالس های لیزری نزدیک به مادون قرمز را در یک فاصله به اندازه کافی کوتاه برای ایجاد ذوب و تبخیر لازم افزایش می دهد. با ترکیب این فناوری تصفیه سطح در انتظار ثبت اختراع با فناوری لیزر فیبر لیزرهای SPI (واقع در ساوتهمپتون، انگلستان)، عملکرد فرآیند به دست آمده بسیار فراتر از آن چیزی است که با استفاده از ماشینهای علامتگذاری لیزر CO2 به دست میآید.
عملیات سطح ادغام پرتو لیزر فیبر در سطح بالایی سرامیک را برای شروع فرآیند حفاری بسیار افزایش می دهد. تعامل افزایش یافته بین پالس های لیزر و سطوح مواد، همراه با یک سیستم انتقال پرتو با وضوح بالا سفارشی شده که اندازه لکه سطح ثابت را تضمین می کند، به این معنی است که می توان مورفولوژی های کوچکتری را بر روی بسترهای سرامیکی به دست آورد. Synchron همچنین برخی دیگر از فناوری های لیزر موجود را در نظر گرفته است، به این امید که خطوط حتی ظریف تر را پردازش کند. اما نتیجه این است که هیچ فناوری نمی تواند به سرعت هدف به روش منحصر به فرد خود برسد و در برخی موارد حداقل 10 برابر کندتر است.
در مقایسه با لیزرهای CO2، لیزرهای فیبر سازگاری و قابلیت اطمینان بهتری از خود نشان میدهند که امکان پردازش مورفولوژی دقیقتری را فراهم میکند، از جمله افزایش بیش از سه برابری کیفیت لبه پس از شکست. شکل 5 کیفیت لبه قابل دستیابی را بیشتر نشان می دهد و لبه اصلی ایجاد شده با برش شکل فلش را توصیف می کند. نکته مهم این است که فرآیند جدید حتی می تواند به سرعت های تولیدی برسد که با لیزرهای CO2 قابل دستیابی نیست.
در یک بستر آلومینا با ضخامت 0.0150 اینچ، سرعت علامت گذاری بیش از 1300 اینچ در دقیقه است که تقریباً دو برابر لیزر CO2 است (هر دو 30٪ نفوذ می کنند). اما سرعت ماشینکاری حداقل متوسط است و در بیشتر موارد سرعت از لیزرهای CO2 بیشتر است. با توجه به موقعیت Synchron، به دلیل استفاده از یک سیستم کنترل سیار به جای لیزر است که خروجی محدود است.
این آخرین روش را می توان برای پردازش سرامیک آلومینا و نیترید آلومینیوم استفاده کرد. هنگام استفاده از اکسید آلومینیوم، محدودیت فرآیند میتواند به ضخامت زیرلایه تا حدود 0.060 اینچ برسد، اگرچه مواد ضخیمتر در کاربردهای سختتر به زمان پردازش طولانیتری نیاز دارند. بسترهای ضخیم تر همچنین می توانند اتلاف گرمای بیشتری را فراهم کنند، مانند کاربردهای LED با روشنایی بالا.
سرامیک های نیترید آلومینیوم به دلیل رسانایی گرمایی بهتر به طور کلی سخت تر از اکسید آلومینیوم پردازش می شوند، بنابراین برای پردازش به توان بالاتری نیاز دارند. از سوی دیگر، مورفولوژی ریزتر را می توان به دست آورد زیرا تنها قسمت با بالاترین چگالی پرتو می تواند فرآیند مورد نیاز را تولید کند و رسانایی حرارتی بالای ماده، HAZ را در دو طرف نقشه توزیع انرژی پرتو به حداقل می رساند. نتایج اولیه با استفاده از این روش جدید عالی هستند و روند استفاده از این ماده هنوز هم می تواند به خوبی تنظیم شود.

